Bełdów to jedna z najstarszych wsi na terenie gminy Aleksandrów Łódzki. Pierwsza wzmianka pisana o wsi pochodzi z 1386 roku, choć osadnictwo w tym rejonie prawdopodobnie istniało już wcześniej. Wieś przez wieki była własnością rodów szlacheckich – najpierw Bełdowskich, a od 1765 roku rodu Wężyków. Rodziny te wywarły istotny wpływ na lokalną architekturę i zabytki.
W Bełdowie zachował się dwór szlachecki z przełomu XVIII i XIX wieku – przykład klasycystycznej architektury ziemiańskiej. Dwór otoczony był niegdyś parkiem krajobrazowym z aleją lipową. W parku rosną liczne stare drzewa, wiele z nich uznanych jest dziś za pomniki przyrody, np. dęby, lipy, topole czy klony.
Pozostałości dawnych zabudowań gospodarczych, w tym stara gorzelnia, świadczą o rolniczym i przemysłowym charakterze majątku w XIX i XX wieku. Przez wieś przepływa rzeczka Bełdówka, a przyległe stawy rybne tworzą malowniczy krajobraz i miejsca rekreacji dla mieszkańców.
W samym centrum wsi znajduje się również kościół parafialny pw. Wszystkich Świętych, który odgrywał ważną rolę w historii lokalnej społeczności. Więcej informacji o historii kościoła znajdziesz na stronie: Historia kościoła.
Bełdów dzisiaj to malownicza wieś łącząca tradycję z nowoczesnością. Jej bogata historia i zabytki świeckie przyciągają miłośników lokalnego dziedzictwa i turystów.